Edo Fimmen-award
In het Buizenpark op Katendrecht staat dit monument ter ere van Edo Fimmen. De officiële naam van het monument is “ Vaart Vrij”, een verwijzing naar het tijdschrift van de ITF, waarvan Edo Fimmen langdurig secretaris is geweest. Tot voor kort wist ik dit niet, al was ik als bondsbestuurder van de Vervoersbond FNV betrokken bij het besluit dit monument de gemeente Rotterdam aan te bieden.
Ik noem het monument : De twee vuisten – de twee bokshandschoenen. Precies, zoals de maker van het kunstwerk, beeldhouwer Ben Zegers het bedoeld heeft: het beeldt de kernwaarde uit, verbonden aan Edo Fimmen “knokken voor menswaardige omstandigheden”.
Edo Fimmen
Leefde in de eerste helft van de 20e eeuw: hij werd de eerste bezoldigde bestuurder van de NVV-bediendenbond, die in 1905 werd opgericht en hij stierf in 1942 als secretaris van ITF. In de tussengelegen periode was hij secretaris NVV, en van het IVVV.
Fimmen was een pionier, een activist, met een scherp strategisch oog voor ontwikkelingen in de samenleving, die vanuit de sociale beweging bevochten moesten worden – wat hij dan ook deed: met hulpacties en vakbondswerk + ( internationaal) een harde strijd tegen racisme en fascisme. Behalve dat hij bouwde aan een sterke internationale vakbeweging, zocht hij ook samenwerking met gelijkgezinde organisaties ten behoeve van een sterke vredes/vak/politieke beweging.
Maar bovenal: vakbondsman.
FNV Rotterdam-Rijnmond is trots dat met dit monument Edo Fimmen verbonden is met Rotterdam. Maar ook – en dat is nog veel belangrijker – ziet zij dit monument en dus Edo Fimmen als een grote inspiratiebron voor het vakbondswerk – binnen de bedrijven en organisaties waar mensen werken. Maar zeker ook als voorbeeld hoe vakbondswerk solidariteit betekent met werkenden buiten de eigen sector - lokaal, nationaal of internationaal - en bij moet dragen aan een vredevolle, inclusieve samenleving.
Deze opdracht kan niet slagen zonder de kaderleden, die vrijwel dagelijks - naast hun werk voor de baas - ook actief zijn als vakbonder/ als syndicalist – zoals de Belgen het zo treffend zeggen. Zij vormen de haarvaten van de FNV. Zij ontmoeten dagelijks hun collega’s, luisteren en horen/nemen hun zorgen waar, kaarten misstanden aan, komen op voor de belangen - zowel in hun bedrijf als daarbuiten vertegenwoordigen zij de vakbond – denken binnen de FNV mee over noodzakelijke e maatregelen ter bescherming van werknemers/ex-werknemers nu en in de toekomst. En stimuleert hun collega’s zich aan te sluiten bij de bond – bij de vakbondsstrijd – met name ook de jongeren.
Een FNV-kaderlid zet zijn/haar ervaring, kennis, vaardigheden in, zoals Edo Fimmen in de eerste helft van de 19e eeuw bedoelde: deskundig en goed geïnformeerd, met open oog voor de politieke ontwikkelingen, solidair met collega’s – waar ook ter wereld, activistisch.
Met deze jaarlijks uit te reiken Fimmen-award waardeert FNV-lokaal ( Rotterdam/Rijnmond) het werk van alle kaderleden, maar wil de inzet van één kaderlid bijzonder honoreren.
Op zijn 36e lid geworden van de bond – nu alweer 22 jaar geleden
Is werkzaam bij Erdo BV – bitumineuze dakbewerkers ( sector Bouwen en Wonen) – dakdekker.
Lid van de Bedrijfskaderledengroep + zitting in de OR
Maakt deel uit van de cao-commissie en lid van de kadergroep Netwerk Bouwen en Wonen.
Een belangrijk onderwerp dat hij overal in zijn vakbondswerk aankaart is zijn strijd voor veiligheidsmaatregelen in de arbeidssituatie:
Aanpak bij de bron is zijn motto.
Attendeert ook steeds zijn directe collega’s op zo veilig mogelijk werken en gebruik maken van de tools daarvoor. Het uitgebreide artikel 14 in de cao over arbeidsomstandigheden met o.a. maatregelen als beschermende kleding, beschikbaarheid en gebruik van zonnebrandcreme, bij te grote UV-straling binnen werken staat niet voor niets in de cao en is er mede door inzet van Ed ingekomen. En zo heeft hij er ook voor gezorgd dat een gelijk artikel in de cao Bouw is gekomen.
Zijn eigen ervaringen maakt hij tot waarschuwing voor anderen: in de campagne tegen huidkanker wijst hij – zelf geopereerd aan zijn neus - op risico’s bij het werken in de open lucht. Hij zet zich in om jongeren bewust te maken van het risico dat hij te lang liep en de gevolgen daarvan.
Activistisch is Ed zeker: of het nu een actie is om WW – AOW/Pensioenen – Ed is er bij. Niet alleen voor collega’s in de eigen sector, maar voor een ieder met een zwaar fysiek of zwaar psychisch belastend beroep, die steeds meer tot op hoge leeftijd door moet werken.
Daarnaast is Ed ook een continue ambassadeur. Binnen de wereld van de arbeid – maar ook daarbuiten: zo heeft hij meegedaan aan een campagne van het Kankerfonds.
Ed van der Want: een kaderlid, die de lessen uit eigen ervaringen inzet voor de verbetering van de arbeidsomstandigheden van collega’s binnen en buiten zijn sector, daarbij deskundig, goed geïnformeerd en zowel in overleggen als activistisch te werk gaat – contact zoekt met jongeren met het oog op hun belang. En dit alles doet als belangenbehartiger en vertegenwoordiger van de FNV! Geheel in de geest van Fimmen.
Tegelijk met het begin van haar werkzame/professionele leven in 1980 startte ook het vakbondswerk van Margot. Zoals zij zelf bij haar pensionering sprak “ik heb eigenlijk twee loopbanen: 1 betaalde bij de gemeente en 1 vrijwillige bij de vakbond”. Aan de betaalde loopbaan kwam een einde met haar pensionering. Maar niet aan de tweede:
Sinds de start van haar nu 45 jaar vakbondswerk concentreert Margot zich op het sterk houden van de FNV als organisatie, waarbij haar uitgangspunt is, dat leden de vakbond maken.
Dat versterken van de vakbeweging begon al met haar lesgeven aan de Vakbondsschool, die de NVV en later FNV organiseerde: (kader)leden uit alle sectoren leerden in een serie van 25 avonden over tal van onderwerpen, die met de kracht van de vakbeweging te maken hadden: arbo/cao/medezeggenschap, maar ook de geschiedenis van de arbeid en van de arbeidsstrijd. Een must voor ieder kaderlid, dat aan de slag wil gaan. Helaas werd dit instituut opgeheven.
Haar cursuswerk zette zij gedurende 10 jaar om in het geven van loopbaantrainingen en het houden van loopbaan-spreekuren. Die activiteiten pasten in het nieuwe beleid van de FNV Uw zaakwaarnemer; dat Margot overigens een verkeerde koers vond.
In het ledenparlement (9 jaar) vervolgens en later in het Algemeen Bestuur heeft Margot steeds geijverd voor een sterk FNV, dat gedragen wordt door de werkenden/leden.
Vanaf het begin van haar lidmaatschap is Margot actief geweest – en nog steeds - om de vrouwen een plek te geven in het mannenbolwerk, dat de vakbeweging was (en ik kan dat bevestigen) “We hielden ons bezig met de positie van vrouwen in de bond, met zaken als spreekrecht van een vertegenwoordigster van de vrouwengroep in de bondsraad, maar vooral ook met allerlei naar buiten gerichte activiteiten zoals de strijd voor arbeidstijdverkorting waarvoor we met andere vrouwenorganisaties samenwerkten in het ‘breed platform vrouwen voor economische zelfstandigheid’. En we hielden ons bezig met het organiseren van bijeenkomsten op de internationale vrouwendag op acht maart en nog veel meer.” (citaat Margot)
Deze bijdrage aan de versterking van de vakbeweging mag niet onderschat worden.
Evenmin als de inzet van Margot om hier in Rotterdam met FNV Lokaal de politiek op de hielen te zitten en hun besluitvorming zo te beïnvloeden dat we een sociaal Rotterdam en Rijnmondgebied krijgen. Via lobby, samenwerking met gelijkgestemde organisaties en als het moet met acties. Groot is haar netwerk en bekendheid als vertegenwoordiger van de FNV bij andere organisaties en bij de besluitvormers.
In de geest van Fimmen: uitbouw van een sterke vakbeweging om daarmee een factor te kunnen zijn in het bereiken van een menswaardige, inclusieve samenleving met bestaanszekerheid voor iedereen. Op internationaal, nationaal maar zeker ook op gemeentelijk niveau.
ons vorige 10 puntenplan